» چرا امام حسين(ع) پس از شنيدن خبر قتلمسلم باز نگشتند؟

» امام حسين(ع) چاره اي جز ادامه راه نداشت چون امام حسين(ع) درهيچ نقطه اي از كشور بزرگ اسلامي آن روز، امنيت نداشت. امن ترين محل براي هر كس وطن اوست.
وطن امام حسين(ع) مدينه است. امام حسين (ع) در مدينه امنيت نداشت . شاهد اين مطلب اين است كه در مسير حركت امام به سوي كوفه در منزلي به نام «رهينه» شخصي به نام «اباهرم» از امام پرسيد: چه چيزي تو را وادار به بيرون آمدن از مدينه كرد؟ امام در جواب او فرمود: خدا تو را رحمت كند اي اباهرم! به ناموسم فحش دادند صبر كردم ، مالم را گرفتند صبر كردم و خواستند خونم را بريزند از دست آنان گريختم. به خدا سوگند آنان مرا مي كشند. و خدا همه شان راخوار خواهد ساخت. (بحار، ج 44، ص 314، چاپ ايران)
بر اساس اينگونه روايات و شواهد تاريخي ديگر به حقيقت امام در خانه خود امنيت نداشت و امام ناچار بود از مدينه بيرون برود و نيروهاي يزيدي حتي فرصت انديشيدن هم به امام ندادند و از امام بيعت خواستند و اگر امام بيعت نكردن خود را اعلام مي كرد و چند روزي در مدينه مي ماند كشته مي شد و امام ناچار بود از مدينه برود. در جهان اسلام امن ترين نقطه از نظر خدا و پيامبر، مكه و خانه خداست. همه چيز در حرم خدا در امن هستند حتي گياهان، حشرات و حيوانات هم در امن هستند. بهترين نقطه براي امام حسين حرم خدا بود و براي همين به مكه رفتند و چند ماه در مكه ماندند. در اين مدت مسلمانان متوجه شدند كه حسين بن علي با يزيد بيعت نكرده است و اين براي حكومت يزيد، بسيار خطرناك بود و آنان نمي توانستند در برابر اين حركت بي تفاوت بمانند. به علاوه اين ، مردم عراق هم از امام حسين دعوت كردند و حكومت يزيد را به رسميت نشناختند.
اين مسأله هم براي حكومت يزيد خطر بزرگي بود. براي همين حكومت يزيد تصميم گرفت كه امام حسين (ع) را در مكه بكشند و به شكلي بكشند كه كسي نفهمد كه قاتل كيست . شاهد اين مطلب اين است كه يزيد «عمرو بن سعيد بن عاص» را با لشگري بزرگ به مكه فرستاد و او را مسئول امور حج و امير حاجي ها كرد و به او سفارش كرد كه حسين بن علي را در خلوت بگيرند و اگر نتوانستند ، او را تروركنند و اين عمرو بن سعيد سي نفر از شياطين بني اميه را مأمور كرد كه حسين بن علي را بكشند. امام حسين(ع) وقتي از اين توطئه با خبر شد از مكه بيرون رفت. (بحار، ج 45، ص 99) امثال اين گونه حركات نشان مي دهد كه امام حسين(ع) در مكه امنيت نداشت.
اصلا حكومت يزيد تصميم به کشتن امام حسين داشت و امام چه در مدينه باشد و چه در غير مدينه از سوي حكومت يزيد سلب امنيت شده بود. شاهد اين مطلب اين است كه وقتي كه محمد بن حنيفه به امام حسين گفت به كوفه نرو ، امام در جواب او فرمود:
برادرم به خدا سوگند من اگر در لانه حشره اي از حشرات زمين پنهان شوم مرا از آن بيرون
مي آورند تا بكشند. (همان، ص 99) حتي اگر امام حسين با آنان مي ساخت و با آنان همكاري مي كرد باز هم او رامي كشتند چون عداوت آنها با امام حسين به حدي بود كه نمي توانستند وجود او راتحمل كنند و علت اينكه به او در آغاز كار اعلام كردند بيعت بكن، اين بود كه مي دانستند كه بيعت نمي كند. (همان)
يكي از شواهدي كه نشان مي دهد كه آنان قصد كشتن امام حسين را داشتند اين است كه آن روز كه امام به دارالاماره رفت و فرماندار مدينه به امام پيشنهاد بيعت داد ، امام فرمود كه تا فردا صبر كنيد ببينم چه مي شود. در همان مجلس مروان گفت: اگر حسين بيعت نكرد گردنش را بزن و فرماندار مدينه نپذيرفت و امام با مروان درگير شد و از دارالاماره بيرون آمد. (بحار، ج 44، ص 324، ح 2)
بنابراين امام حسين نه در مدينه امنيت داشت و نه در مكه و اكنون در ميان راه است و خبر كشته شدن مسلم به او رسيده است. امام حسين براي حل اين مشكل جديد با ياران خود مشورت كرد و به اولاد عقيل گفت: مسلم شهيدشده، شما مصلحت را در چه مي دانيد؟ آيا برگرديم يا برنگرديم؟
آنان گفتند: ما برنمي گرديم تا انتقام خون مسلم را بگيريم و يا مانند او به شهادت برسيم. (منتهي الامال ، ج 1 ، ص 609)
امام حسين هم نظر آنان را پسنديد و اگر امام حسين به كوفه برود گر چه مسلم شهيد شده ولي در هر صورت نيروهاي وفادار به امام حسين آن حضرت را ياري مي كنند و بهترين راه همين بود كه امام حسين به كوفه برود و اگر به كوفه مي رسيد آنهمه طرفداران آن حضرت در كوفه او را ياري مي كردند. غير از كوفه و بصره ، هيچ جايي مناسب نبود و همه نيروهاي رزمي طرفدار آن حضرت در اين شهرها بودند و حكومت يزيد مي دانست كه اگر حسين بن علي داخل شود كار مشكلتر خواهد شد و براي همين كاري كردند كه امام نتوانست به كوفه برسد و در بين راه او را گرفتار ساختند. حال كه دشمن دست بردار نيست چه بهتر كه با عزت و خداپسندانه بكشيم و كشته شويم كه اينچنين عمر براي هميشه اثر گذار و حافظ دين خداست. شما همين الان مي توانيد به راحتي به دست آوريد كه مردم ايران در سايه زنده نگهداشتن فداكاريهاي امام حسين و يارانش دين خود را حفظ كرده اند.