بسم الله الرحمن الرحیم

سلام.

اگه یه­ نفر از ما بپرسه که « آیا شما حاضرید به رژیم صهیونیستی در جنگ با حزب الله و حماس ـ و شاید در آینده با ایران ـ کمک کنید؟ » چه جواب می دهیم؟ جواب سختی نیست...

اگه جای پرسش، به ما اتهام زد که « شما متهم به شراکت با صهیونیست­ ها، برای آدم­ کشی در غزه و جنوب لبنان هستید! » چه می­ کنیم؟ یه مقدار سخت شد! احتمالا می­ گوییم این وصله­ ها به ما نمی ­چسبد...

اگه با سند، به ما اعلام کنه که « شما به کودک ­کشان ارتش اسرائیل کمک مالی می­ کنید! » آن وقت چه می­ کنیم؟

آیا شریک جرم اسرائیل نشدن، برای ما این قدر اهمیت داره که حاضر باشیم بیست دقیقه وقت­مان را خرج کنیم برای مطالعه­ ی اسناد او؟

آیا آلوده نشدن دست­مان به خون نوزادان غزه، این قدر ارزشمنده که از خرید بعضی مارک ­های مشهور خود­داری کنیم؟ مارک­ هایی که هم در سوپر مارکت سر کوچه­ مان یافت می ­شه، هم در فروش­گاه ­های ورزشی، هم گوشی­ های موبایل، هم...

و آیا حاضریم از یک نرم­ افزار گوشی همراه ­مان دل ببریم تا نفرین مادران غزه دامن­گیرمون نشه؟

...

در مورد مارک­ ها شاید شنیده باشید. و اگر نه، می­ تونید جست­ و­ جویی در اینترنت کنید. احتمالا به نتیجه می­ رسید.

این نوشته بیش­تر نظر دارد به نرم­ افزار واتس آپ. امیدوارم اگر بدانیم عضویت ما در واتس آپ، مبلغی بیش از صد و بیست هزار تومان به حساب صهیونیست­ ها واریز می کنه، در استفاده از اون تجدید نظری کنیم. در حالی که جای­گزین ­هایی هم برای این ابزار وجود داره.

اگه احساس می­ کنید این مساله اهمیتی داره، سری به آدرس زیر بزنید؛ و الّا فلا!

Whatsap.blog.ir

پی­ نوشت: باید به حال خودمان متاسف باشیم که برای کمی، فقط کمی، به خود آمدن­ مان، باید خون ببینیم! دشمنی و ستیز ما با این غده ­ی سرطانی، ادامه ­دار است؛ چه وقتی سرانش با کراوات پشت میز مذاکرات سازش هستند، و چه وقتی سربازانش با مسلسل در میدان جنگ...